Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Αλμυρές φωλίτσες σφολιάτας με ύφος μεγάλου σεφ!




Εύκολα, γρήγορα, οικονομικά, εντυπωσιακά και γευστικά είναι το μότο της εποχής για το φαγητό μέσα και έξω από το σπίτι. 

Και πολύ περισσότερο μέσα στο σπίτι όταν μιλάμε για παιδιά και εργαζόμενους γονείς! 

Χτες έφυγα νωρίς από τη δουλειά, μη φανταστείτε, στις 7 πάτησα το πόδι μου στο σπίτι, και είπα να κανακέψω λίγο τα παιδάκια μου ετοιμάζοντας κάτι διαφορετικό και ιντριγκαδόρικο. Αρχικά τους είπα ότι θα τους ετοιμάσω τις αγαπημένες τους κρεπούλες με μερέντα και μπισκότο τις οποίες τις εμπλούτισα με φρέσκες φραουλίτσες και χύμα παγωτό. 

"Εξαιρετικά" θα σκεφτείτε και θα πιστέψετε ότι σταμάτησα εκεί. Μμμμ, έτσι νόμιζα κι εγώ! Έλα μου όμως που τα τέκνα πεινούσαν , έτσι να τα άφηνα; Πάλι τοστ; Μπα! δεν νομίζω.

Μεταποιημένο τοστ, λοιπόν! Έτσι το ονόμασα ή πιο intellectual "Αλμυρές φωλίτσες". Περιττό να σας πω ότι τις τσάκισαν και ενθουσιάστηκαν. Τραγανές φωλίτσαες σφολιάτες γεμιστές με... ό,τι θέλετε. Στην προκειμένη περίπτωση με τυριά, ντομάτα, πιπεριά, φέτα και άρωμα βασιλικού. 

Ενθουσιαστήκατε κι εσείς, ε; Εμ, είδατε που είχαν δίκιο τα παιδάκια να ζητάνε μετά τη μανούλα νωρίς στο σπίτι; Χαλάλι τους!

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Πράσινη σαλάτα με chips μανιταριών



Δεν έχει καμία σχέση με τις παραδοσιακές πράσινες κλασικές σαλάτες που έχετε συνηθίσει να γεύεστε.

Η ιδέα προέκυψε ένα μεσημέρι πριν από λίγες ημέρες όπου ήμουν άρρωστη στο σπίτι με φοβερό πονόλαιμο και ήταν αδύνατο να σηκωθώ από το κρεβάτι πόσο μάλλον να ντυθώ και να πάω μέχρι το σούπερ μάρκετ.

Έπρεπε να ετοιμάσω κάτι για το μεσημέρι με ό,τι είχα στο ψυγείο μου και στα ντουλάπια μου. Σας έχω πει ότι με αυτόν τον τρόπο γεννιούνται οι καλύτερες συνταγές; Όπερ και εγέννετο!

Μπόλικη πρασινάδα, τοματίνια και μανιτάρια πλευρώτους. Στην αρχή σκέφτηκα να τα ψήσω στο φούρνο με σκορδάκι, μετά είπα να τα πετάξω στο τηγάνι με κρέμα γάλακτος στο τέλος αποφάσισα να τα κάνω τηγανιτά. Και επιδή ήθελα να τα παντρέψω με τη σαλάτα μου τα έκανα… chips! Μην τρελαίνεστε με την ορολογία, είναι απλά ψιλοκομμένα και τηγανισμένα ακριβώς όπως και τα πατατάκια.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Μανιτάρια πλευρώτους τηγανιτά.. Απλά!



Τα πρωτοδοκίμασα ένα Πάσχα πριν από μερικά χρόνια στην Κρήτη. Θυμάμαι ήταν μεσημέρι, Πάσχα ανοιξιάτικο στο φουλ, Μεγαλοβδομάδα και έπρεπε παραδοσιακά να νηστέψουμε... εξάλλου ήμουν στο χωριό, δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς.

Ρώτησα όλο απορία τη μαμά μου τι θα μπορούσα να φάω και η απάντηση ήταν αποστομωτική:
- Βραστά κολοκυθάκια από τον κήπο, βραστές πατάτες, ντομάτες, αυτά, τι άλλο θέλεις;
- Μα είναι δυνατόν; τι να χορτάσω με αυτό; κάτι άλλο δεν υπάρχει;

Ως εκ θαύματος εκείνη την ώρα χτύπησε το κουδούνι και μπήκε η θεία μου με μια χούφτα μανιτάρια στην ποδιά της.

- Τα μάζεψα από τον κήπο, πάρε τα να τα φτιάξεις να φάει το παιδί να μην πεινάει που είναι στην ανάπτυξη

Το παιδί ήμουν εγώ, 35 χρονών γαϊδούρα αλλά δεν έχει καμία σημασία.

- Και πως να τα φτιάξω; ρωτάει η μαμά μου
- Έλα, μπρε, που δεν κατέχεις, αλευράκι, αλατάκι και στο τηγάνι, σιγά την επιστήμη, είπε η θεία και έφυγε σίφουνας όπως ακριβώς είχε μπει.

Αυτό ήταν. Αυτή τη γεύση δεν την ξέχασα ποτέ. Μέσα στην απλότητα και στη νοστιμιά της ένα πιάτο πλήρες γεύμα. Αξεπέραστο!