Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Στριφτάρια με μανιτάρια Porcini σε σκορδάτη σάλτσα


Σιγά μην έχετε ξανακούσει για στριφτάρια με μανιτάρια Porcini! Ζυμαρικά με καρότο έχουμε ακούσει, ζυμαρικά με σπανάκι, επίσης, αλλά με μανιτάρια; Ποτέ; 

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να διευρύνετε τις γευστικές σας γνώσεις και να τις εμπλουτίσετε με ζυμαρικά με γεύσεις πέρα από τα καθιερωμένα. 

Στριφτάρια με μανιτάρια porcini, τα μαγείρεψα, τα γεύτηκα, τα απόλαυση και σας τα προτείνω ανεπιφύλακτα! Με συνοδεία μιας λευκής σκορδάτης σάλτσας και τόνους μπέικον έχετε προετοιμάσει ένα ειδυλλιακό πιάτο για το τραπέζι σας!

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Μαύροι γίγαντες Πρεσπών κοκκινιστοί της κατσαρόλας



Όπως κάθε παιδί, και διορθώστε με αν κάνω λάθος, δεν είχα σε εκτίμηση τα όσπρια, πέρα από τη φακή φυσικά. Για να μπορέσει η μαμά μου να μας πείσει να φάμε φασολάδα και γίγαντες έπρεπε να μας τάξει κάποια λιχουδιά, συνήθως ήταν πίτσα για βραδινό (και πάλι από τα χεράκια της).

Αυτοί οι μαύροι γίγαντες με έβαλαν σε τρελό γευστικό πειρασμό, μια περιέργεια, μια αναζήτηση, "λες να είναι η απάντηση στην άρνηση των γιγάντων;", σκέφτηκα.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Οι Ευβοιότοποι στην κουζίνα μου


Τι γνωρίζετε για τους Ευβοιότοπους;

Οι "Ευβοιότοποι" είναι αυτό που λέμε νόστιμο κρέας βιολογικής εκτροφής από το χωριό. Και είναι αλήθεια! Δεν θα σας πω πολλά για την ιστορία τους και τον τρόπο παραγωγής των κρεάτων τους, αυτά μπορείτε να τα μάθετε εύκολα κατευθείαν από το site τους, θα σας πω όμως για τη δική μου εμπειρία από το κρέας τους που μαγείρεψα στην κουζίνα μου.

Παρέλαβα ένα ωραιότατο πακέτο με κατακόκκινο μοσχαράκι σε κύβους και άλλο ένα πακέτο με ολόκληρο κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες.

Οι ιδέες κλασικές και απλές για όλους. 

Μοσχαράκι κοκκινιστό με χυλοπίτες. Τα ομοιόμορφα κομμένα κομμάτια μοσχαριού βοήθησαν το κρέας μου να έχει ομοιόμορφο βρασμό και κάθε κομμάτι του να έχει την ίδια γεύση και να είναι το ίδιο μαλακό με το διπλανό του. 

Έφτιαξα το κοκκινιστό μου από την προηγούμενη αλλά το απόλαυσα την επόμενη μέρα λόγω υποχρεώσεων. Ένα έχω να πω για το μοσχαράκι των Ευβοιτόπων... ΔΕΝ ΣΤΕΓΝΩΣΕ, ΔΕΝ ΣΚΛΗΡΥΝΕ. Αντιλαμβάνεστε, βέβαια, ότι σπουδαίο ρόλο παίζει και η μαεστρία του μάγειρα, δηλαδή του υπογράφοντα (αν δεν παινέσεις το σπίτι σου...) αλλά όπως πολύ καλά ξέρετε όλες και όλοι αν τα υλικά σου δεν είναι τα σωστά δεν μπορείς να πετύχεις το γευστικό αποτέλεσμα που επιθυμείς!

Ας συνεχίσω, λοιπόν, την επόμενη μέρα, κι αυτό είναι το σημαντικό, το κοκκινιστό μου με το μοσχαράκι ήταν το ίδιο νόστιμο και ζουμερό όπως την πρώτη μέρα (ε, ναι, έκλεψα ένα κομματάκι όταν το μαγείρεψα διότι είχα αγωνία να το δοκιμάσω).

Επίσης, πολύ σημαντικό! Τα παιδιά το έφαγαν την επόμενη μέρα με απεριόριστη όρεξη και το βρήκαν καταπληκτικό. Έφαγαν και δεύτερο πιάτο και το ίδιο ακόμα βράδυ. Ε, μετά τελείωσε, τι να κάνουμε; Πόσο πια;

Το μενού όμως δεν είχε μόνο μοσχαράκι, είχε και κοτοπουλάκι.

Ωραιότατο κιτρινωπό κοτοπουλάκι σαν αυτά που σφάζεις στο χωριό. Διότι ως γνωστόν τοις πάσοι (καλά το έγραψα;) το χωριάτικο κοτόπουλο έχει ένα υποκίτρινο χρώμα.

Το κοτοπουλάκι μου το έκανα ψητό με αρμπαρόριζα και λευκό κρασί (μμμ, νοστιμότατο) και το συνόδευσα με άγριο ρύζι των Ινδιάνων του Καναδά (σούπερ τέλειο). Άλλη μια γευστική επιτυχία στο τραπέζι μου, τι να λέμε τώρα; Μεστό κρέας, χωρίς ίνες, γευστικό, χωρίς δυσάρεστες μυρωδιές, χωρίς έλλειψη στη γεύση.

Αδιαμφισβήτητα... Θέλω κι άλλο κρέας από Ευβοιότοποι! Τελικά, κάνουν καλή δουλειά αυτοί οι άνθρωποι και φαίνεται τόσο στο αποτέλεσμα της δουλειάς τους όσο στη διάθεση συνεργασίας και εξυπηρέτησης που τους διακρίνει.

Καλή σας απόλαυση!

Φιλιά,
Φωτεινούλα