Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Βόλος, στον αστερισμό του Πηλίου

Έκθεμα στο λιμάνι του Βόλου
Ο Βόλος αποτελεί μια παραθαλάσσια, επαρχιακή, μεγάλη πόλη στο κέντρο της Ελλάδας σε απόσταση μόλις 3,5 ώρες από την Αθήνα.

Δεν μπορώ να πω ότι διαπίστωσα κάποια ιδιαίτερη νυχτερινή ζωή στο Βόλο, ίσως να φταίει η Αυγουστιάτικη περίοδος ή ότι ήταν καθημερινή. Ήπιαμε όμως καλό, καθαρό ποτό στο Pale, σε ένα ευχάριστο πεζόδρομο που συναντούσε την αύρα της θάλασσας. Η μουσική λίγο περισσότερο κουραστική από όσο χρειαζόταν αλλά ο κόσμος ήταν ωραίος και η εξυπηρέτηση ευχάριστη. 
Ποτό 6-7ευρώ

Δοκίμασα τη γνωστή πάστα φούρνου της Μινέρβα στη σοκολατένια της έκδοση (έχει και βανίλια) η οπόια στην ουσία είναι παντεσπάνι με ΠΟΛΥ σαντιγύ. Οι Βολιώτες συνηθίζουν να την τρώνε μετά το ξενύχτι και ακόμα περισσότερο το πρωί της Πρωτοχρονιάς μετά τη διασκέδαση. Εγώ την έφαγα μεσημεράκι και ήταν πολύ καλή, γλυκιά αλλά νόστιμη! 
Πάστα 2,5ευρώ

Η Μινέρβα είναι ένα παλιό all time classic καφενείο στο λιμάνι με ξύλινες φθαρμένες καρέκλες και τραπέζια από το χρόνο όπου συχνάζουν, προς έκπληξη μου, φοιτητές και νεαρόκοσμος εκεί που περίμενα να δω ηλικιωμένους να παίζουν πρέφα και πλακωτό.

Και, φυσικά, στο Βόλο πίνεις τσίπουρο! Με γλυκάνισο ή χωρίς γλυκάνισο αλλά πάντα με μεζέ. Θεε μου, τι μεζέδες είναι αυτοί!

Ξεχωρίζει κατά τα λεγόμενα πολλών ο Διονύσης στην παραλία και λίγο παραέξω στην Αγριά, πάνω στην παραλία, τα τσιπουράδικα δίπλα στη θάλασσα. Μην επιλέξετε γκουρμέ διακοσμήσεις γιατί θα απογοητευτείτε από το φαγητό.

Ο Διονύσης μας κέρασε εκπληκτική πατατοσαλάτα που φτιάχνει η μαμά του και πεντανόστιμη τονοσαλάτα. Το γαριδάκι με λαδόξυδο δεν έλεγε τίποτα διότι ήταν το προβρασμένο, προκαθαρισμένο, κατεψυγμένο. 
4 άτομα 50ευρώ με μπόλικο τσίπουρο.

Αν αποφασίσετε να κάνετε το γύρω του Πηλίου ξεκινώντας από το Βόλο θα χρειαστείτε μόλις 3 ώρες. Θα αποζημιωθείτε με πανέμορφη θέα στο Αιγαίο, πράσινο χρώμα σε όλες τις αποχρώσεις και ο αέρας να σας παίρνει μυαλά (και τα μαλλιά).

Άποψη του Αιγαίου από το βουνό του Πηλίου

Οδηγείτε προς Μηλιές, φτάνετε στην Τσαγκαράδα, κατεβαίνετε στο Μυλοπόταμο για βουτιά συνεχίζετε προς Μούρεσι, μετά στον Άη Γιάννη για άλλη μια βουτιά και μετά Χάνια μέσω Κισσού, όπου καταλήγετε στην Πορταριά και λίγο πιο μέσα βρίσκεται η Μακρινίτσα.
 
Η Τσαγκαράδα είναι κλασικό χωριο επισκεπτών του Πηλίου και ιδιαίτερα το χειμώνα μαζεύει πάρα πολύ κόσμο. Το καλοκαίρι όμως οι επισκέπτες οδηγούνται προς την παραλία του Μυλοποτάμου. 180 σκαλιά σας οδηγούν στην παραλία! Μία μικρή καμάρα λαξευμένη φυσικά στο βράχο ενώνει τις δύο παραλίες του Μυλοποτάμου. Τα νερά είναι βαθιά με πολύ κύμα αλλά αν είστε εξαιρετικά τυχεροί δεν θα βρείτε αέρα. Αν πάλι τα κύματα είναι η καλύτερη σας θα το ευχαριστηθείτε, σίγουρα. 
Παραλία Μυλοποτάμου
Ανηφορίζετε ξανά προς Τσαγκαράδα και κατευθύνεστε προς το Μούρεσι. Ένα μικρό γραφικό χωριουδάκι με λιγότερη κίνηση και απαράμιλλη θέα στο Αιγαίο. Στο δρόμο θα συναντήσετε το "Δειπνοσοφιστή", ένα ιδιαίτερο εστιατόριο. 

Θέα από το Μούρεσι

Στο Πήλιο θα βρείτε πολλά καταλύματα για να μείνετε. Προσωπικά προτιμώ την "Όλγα" στο Μούρεσι Είχα μείνει εκεί πριν χρόνια ως αρραβωνιασμένη και είχα ενθουσιαστεί από τη διακόσμηση των δωματίων, την καθαριότητα, την περιποίηση, την εξυπηρέτηση και τη φιλικότητα των ιδιοκτητών, το νόστιμο χειροποίητο πρωινό. Τους επισκέφτηκα φέτος και με θυμόντουσαν! Μας κέρασαν καφέ, η γειτόνισσα μας έφερε συκαλάκια από το δέντρο της, είπαμε τα νέα μας, είδαμε την εκπληκτική έκθεση που φιλοξενούσαν στο χώρο του πρωινού και, στο τέλος, η κυρία Ελένη μου έδωσε ένα βαζάκι από την ευωδιαστή μαρμελάδα της βερύκοκο. "Θα ξανάρθουμε!" υποσχέθηκα στην κυρία Ελένη και στον εαυτό μου.

Κατάλυμα που ξεφυτρώνει πονηρά μέσα στο πράσινο

Φεύγουμε από το Μούρεσι και κατηφορίζουμε ξανά στον Άη Γιάννη. Πολύς κόσμος, πολλοί τουρίστες, πολλά τουριστικά μαγαζιά! Φεύγω αμέσως! Όλη αυτή η εικόνα με αγχώνει απίστευτα και με ρίχνει. Είχα επισκεφτεί τον Άη Γιάννη πριν πολλά χρόνια και όλα ήταν πιο απλά και φυσικά, το προτιμούσα όπως ήταν!


Ανηφορίζουμε προς Χάνια μέσω Κισσού, εκπληκτική διαδρομή, νέος δρόμος και 17 χιλιόμετρα λιγότερα. Τα χιονοδρομικά έχουν τελείως άλλη όψη χωρίς το χιόνι, ξεγυμνωμένα και έρημα αλλά πολύ πολύ δροσερά. Το θερμόμετρο έδειχνε μόλις 20οC όταν οι θερμοκρασίες στην υπόλοιπη Ελλάδα έφταναν τους 36οC. Κάποιοι "έξυπνοι" τουρίστες είχαν αράξει το αυτοκινούμενο τους κάτω από ένα δέντρο, είχαν βγάλει καρεκλίτσες και διάβαζαν το βιβλιαράκι τους στη δροσιά του βουνίσιου ήλιου.

Μετά τον Κισσό το μόνο που μας μέβνει είναι η Πορταριά και η Μακρινίτσα. Επιτέλους, γιατί πεινάσαμε! Προτιμήσαμε την Πορταριά για κανένα ιδιαίτερο λόγο. Προσωπικά, η Μακρινίτσα μου φαίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα και γραφική, πανέμορφη για περπάτημα.

Προτιμήστε καλομαγειρεμένες Πηλιορείτικες συνταγές και μεζέδες, όλα τα υπόλοιπα τα βρίσκεται κι αλλού. 

Ώρα να επιστρέψουμε στα αμάξια μας! Ένας καλός καφές θα μας κρατήσει για τις επόμενες ώρες οδήγησης.

Καλή επιστροφή,
Φωτεινούλα







2 σχόλια:

  1. Απίστευτο άρθρο. με αφήνετε να το κάνω like στο twitter με το link σας;;

    Ευχαριστώ,
    Ληδα

    Also visit my page ... Οδοντιατρος Βολο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται! Μετά χαράς! Ενημέρωσε με μόνο που και πότε!

      Διαγραφή

Chit chat!!!