Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Χριστούγεννα στα Ζαγοροχώρια


Χριστούγεννα στα Ζαγοροχώρια. 2016-17

Φέτος τα Χριστούγεννα αποφάσισα να επισκεφτώ τα Ζαγοροχώρια. Είχα ακούσει τόσα πολλά για την απαράμιλλη φύση, τον ποταμό Βοϊδομάτη, τα γεφύρια, τα μικρά χωριουδάκια που έχουν σκαλώσει πάνω στο βουνό και κρέμονται στη χαράδρα του Βίκου ατενίζοντας το άπειρο. Και ήταν πράγματι όλα εκεί.

Φτάσαμε στο Πάπιγκο μετά από 7 ώρες οδήγηση περίπου σε ένα εκπληκτικό κατάλυμμα, το Αυραγόνιο, από τα καλύτερα που έχω επισκεφτεί στη ζωή μου στην Ελλάδα, αν όχι το καλύτερο. Ένα τεράστιο δωμάτιο, πανέμορφα διακοσμημένο, με τζάκι, προσεγμένο, με ευγενέστατους ανθρώπους πρόθυμους να σε εξυπηρετήσουν και μια αύρα ηρεμίας και ησυχίας που πραγματικά χαλαρώνεις.

Ποταμός Βοϊδομάτης

Κρυστάλλινα νερά. Τρέχουν ασταμάτητα. Ο ήχος του σαν ποίημα στα αυτιά που στα πιρουνιάζει το κρύο. Θες να βουτήξεις. Κάποιοι το κάνουν. Ανεβαίνουν πάνω στα φουσκωτά και πάνε για rafting. Σίγουρα την επόμενη φορά θα το κάνω.

Χαράδρα Βίκου.

Περπατάς το μονοπάτι πάνω από τη χαράδρα που πάει μόνο μπροστά. Επιστροφή δεν έχει. Μονόδρομος. Όπως πολλά πράγματα στη ζωή. Πίσω μην κοιτάξεις γιατί μπορεί να τρομάξεις και να πέσεις. Κοίτα μόνο μπροστά. Ίσια. Ποτέ κάτω. Μελέτησε τα βήματα σου. Μην τα ψάχνεις. Μαθήματα ζωής πάνω από μια χαράδρα.

Γεφύρια.
Ξακουστά για τα γεφύρια τους τα Ζαγοροχώρια. Κι υπάρχουν πολλά. Μικρά, μεγάλα, μονότοξα κι άλλα. Αξίζουν. Πολλά αξίζουν να τα επισκεφτείς, να τα φωτογραφήσεις, να σκύψεις από πάνω τους και να ονειρευτείς. Ποιος στάθηκε εδώ; Ποιος περπάτησε; Τι μάχες δόθηκαν στην πέτρα που πατάς;

Κολυμπήθρες.
Γεωλογικός σχηματισμός μοναδικής φυσικής ομορφιάς όπου σχηματίζει μικρές λίμνες επονομαζόμενες Κολυμπήθρες στις οποίες μπορείς να βουτήξεις να δροσιστείς ή και να πιεις νερό. Τρεχούμενα νερά, πράσινη βλάστηση μέσα στο χειμώνα, μικρά κομμάτια πάγου που κρέμονται δηλώνοντας τη ροή του νερού.

Αχ, Ελλάδα...

Να ομολογήσω, δεν πρόλαβα να τα δω τα Ζαγοροχώρια όσο ήθελα κι όπως ήθελα. Είναι όμως πανέμορφα και μοναδικά κι αξίζει να τα επισκεφτείς. Νομίζω Άνοιξη θα ευχαριστηθείς ακόμα πιο πολύ γιατί το χρώμα μου έφερε λίγη θλίψη κι απογοήτευση στις φωτογραφίες μου. Μου μείναν όμως μερικά γεφύρια ανεξερεύνητα και μια κατάβαση το ποτάμι... μέχρι την επόμενη φορά...

Φιλιά,
Φωτεινούλα






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Chit chat!!!